Tuesday, June 30, 2009

Crisis…

Has tocado fondo?Piensas que mas bajo no se puede caer? Uff pues no te lo creas siempre puedes caer mas bajo y mas bajo.Cuando comienzan a morir tus ideales, tus iconos, tus ídolos, sean lo que sean estos ídolos…músicos…cineastas…actores…cantantes, etc, algo pasa… o será que no lo quieres ver.

Pasa que ya as dejado de ser un adolescente, un joven, un creyente…si un creyente, ese creyente que tenía muchos ideales, tenia metas y que pensaba que el mundo estará a sus pies.

No significa que eres ya viejo…no simplemente, eres muchos mas serio, simplemente ya no eres ese Dios de la adolescencia, juventud, no ahora eres una persona que vive el día a día, sin metas muy altas, o si las tienes son muy mundanas, casa trabajo, coche, ropa, etc.
Donde esta esa época que soñabas con tocar en un bando, que serás un actor muy famoso, un cantante de éxito, un futbolista celebre.
Simplemente paso…que paso? Por que paso?
Quien habría dicho, que podrías estar sentado en un sofá, horas, sin hacer nada? Donde se han ido esas horas que volaban simplemente de las miles de cosas que tenias que hacer.
Donde esta esa alegría de escaparte de casa simplemente para irte a un concierto, al cine, a la discoteca o en quien sabe en que lugar. 
Cuantas veces no te repetiste de mayor haría lo que me de la gana. Lo haces? No, no, lo haces, por que hoy, como en aquel entonces tienes otro guardián, por aquel entonces no lo escogisteis tu, hoy en cambio si…
Otras preguntas surgen, como y por que llegaste a esto?

Si pasas de todo esto…muy tranquillo, eres un afortunado o quizás un inconciente, pero si estas machacado por miles de preguntas, de muchos “porque”…pues bienvenido a la crisis de la rotura entre tu juventud y tu madurez.

Monday, June 29, 2009

Respuesta, opinión…o lo que sea

Este articulo lo dedico a Rafa, por haber pasado por mi blog…
Al principio pensé en escribirte solo una respuesta a tus comentarios pero era tan larga la respuesta que pensé hacerlo de esta forma y agradecerte por haber parado de tu tiempo en leer mi blog.
Tengo una manera particular de escribir, o por lo menos así me le han hecho saber. Pero tal y como dije en algún que otro post...yo soy así y no pienso cambiar, por que, en la época en la que vivimos, ya hay que estar con los pies en la tierra y dejar de creer solo en ideologías, teorías y doctrinas, hay que estar dentro de la sociedad para poder comprenderla...y en este aspecto muchos políticos fallan. Estar en la sociedad no significa solo vivirla desde nuestra perspectiva, si no mas bien, pasar un poco mas allá, caminar entre los que no tienen…nacionalidad española, los pobres, las mujeres maltratadas, los drogodependientes, los gays, los emigrantes, etc, etc, y comprenderles, sacar medidas reales de apoyo….ya no estamos solo para dibujar buenos discursos.
Un buen discurso nunca te dará soluciones, pero aun así, hay muchos que les conviene seguir en la misma línea, le es más cómodo y no piensa que en verdad no han hecho nada, o si han hecho, han hecho solo acto de presencia y tomar conciencia.
Pero que pasa mas allá de todo esto…bien los has visto, los has escuchado y??? Y? Y?
Y que mas? Debe haber algo mas? Pues, pasa que aquel algo mas, se deja esperar, se hacen mas reuniones mas actos, pero soluciones …….
Siempre pensé, bueno, será que no les importa, será que no saben... ser…que será? Pero ahora estoy dentro de todo esto, ahora se lo que pasa, la gente huye de responsabilidades, piensa que es mejor callar y guardar tu puesto, haciendo lo mismo que los demás, reunirte sin hacer nada mas. Y si tienes ideas y si das soluciones y tienes que mover gente, accionar, informar, pues si, pero si lo pueden aplazar con ideas y ideologías pues mucho mejor. Porque hacer algo de verdad supone ideas, personas y mover dinero, políticos, leyes…pero todo esto no se obtiene en un día…no, no, esto puede durar más tiempo. Y es mas cómodo hacer un acto o una reunión, charlar sobre tres tonterías, mirar en el jardín de al lado, de cómo tus enemigos políticos han hecho tal cosa y lo correcto que tu eres, por no haber hecho esto.
Pero realmente vales mas que otros? No, no lo vales y no lo vales, por que pareces un poeta, que sabe recitar y crear buenas letras pero nada mas, encantas la gente al momento, pero después no queda nada. Por que lo que tendría que quedar son los resultados duraderos…
Donde están estos políticos que hicieron cosas tan duraderas como por ejemplo el derecho de votar.

En fin …habría mucho que decir…pero como siempre, basta por hoy!

Friday, June 26, 2009

Michael Jackson ha muerto...



Michael Jackson ha muerto…
Anoche me entere vía Internet…porque mucha gente me mandaba la misma información, algunos amigos y amigas… como muchos he sido fan de Michael Jackson durante muchos años. Luego con los años… nunca más he sido fan de alguien…pero supongo que así es la vida. A mi me impresiono, me abrió nuevos horizontes… seguí muy impresionada muchos años, incluso hasta sus procesos de pedofilia a cuales no me las creí. Pero como en esta época todos mis conocidos y amigos creían que si, preferí no hablar nuca mas de este tema.
Ya tenia bastante motivos de pelea, no me hacia falta pelear por mis gustos musicales. Incluso una época nunca mas dije a nadie de mis gustos musicales, pensé que gustarte Michael Jackson era demasiado personal.
Se toda su música, nombres, letras, álbumes, videos…incluso mi abuela de 80 años la sabe, de las miles de veces que la escuchaba una y otra vez. Era especial y llamarse rey del pop o lo que le llamen ahora es poco, o que más da…era y es un verdadero “brand”, se invento y reinvento a si mismo y también invento un estilo de música, de baile, y de ropa…cuanta gente no se compro guantes parecidos al que el utilizaba, o esa ropa tan especial.
O cuanta gente no se dejaban las mechas en la cara tal como lo hacia el.
Hoy Alina me escribió por Messenger para recordarme otra vez esa época, en la cual ser fan de Michael Jackson era una pelea con los fans de Metallica o Depeche Mode u otros.
 Hmm, esa época…esa época en la cual ser fan de Michael Jackson me hacia ser conciente de que todo es posible, me subía la ambición y la voluntad a puntos extremos, de que …si existe una persona así todos podemos llegar a esto, no copiarle, si no mas bien cumplir nuestros sueños. 
Ahora ya nacerá un mito …..el mito Michael Jackson!

Tuesday, June 23, 2009

La politica es todo :)

Vamos a suponer que no sabemos nada sobre la política y sus características, sobre sus pensamientos y sus corrientes políticos…vamos a reírnos un rato de este gran “misterio” que se supone que es la política…de las esquemas que muchos hacen sobre todo lo que transluce mas allá de lo que es la política, que con tanto afán nos la describía Aristóteles, Platón, Sócrates, etc.

Características generales de los grandes pensamientos políticos…) o mejor dicho pequeño resumen de lo que se dice sobre la política, los partidos, los pensamientos politicos en general…en lenguaje callejero.





Si votarías y no te interesaría nada pero nada, de nada, como actuarías o como harías un resumen de todo lo que ves en la tele, en los diarios…en los carteles publicitarios de varias campañas electorales, en todas las siglas electorales, en los colores de los partidos políticos….seria esto quizás:

Ce se mai intampla prin guvern...

Monica Iacob Ridzi
În timp ce ministrul Tineretului a cheltuit banii în mod iresponsabil, profesorii nu au primit fonduri suficiente pentru remunerarea activităţilor de la bacalaureat.
Într-o singură zi, Monica Iacob Ridzi a cheltuit o sumă egală cu bugetul pe un an de zile al Federaţiei de Box. 
Medaliaţii de la olimpiadă nici acum nu şi-au primit drepturile băneşti stabilite prin lege, iar sportul de performanţă este în continuare subfinanţat. 
Ministerul ar trebui să se ocupe de politici şi proiecte pentru tineret şi pentru sport şi nu să arunce banii pe spectacole de divertisment. Cu astfel de spectacole, ministerul nu contribuie cu absolut nimic la susţinerea sportului.
Traian Băsescu este autorul moral al abuzurilor de la Ministerul Tineretului. Faptul că nu solicită suspendarea ministrului arată clar că banii din acel proiect au mers la campania fiicei preşedintelui. 
În nenumărate cazuri, Traian Băsescu a suspendat din funcţie miniştrii care au fost declaraţi ulterior nevinovaţi. În cazul Monica Iacob Ridzi însă preşedintele nu schiţează niciun gest şi acţionează cu dublă măsură. 
Nu putem neglija legătura dintre excesul de zel al unor miniştri (Elena Udrea şi Monica Iacob Ridzi) şi relaţiile acestora cu Traian Băsescu.
Banii pe care i-a alocat ministrul Turismului au mers la primăriile oraşelor în care Elena Băsescu avea turneu electoral.
Deja nu mai vorbim despre ce s-a întâmplat de ziua tineretului şi de cei 630.000 de euro cheltuiţi inutil.
Vorbim de mai bine de un milion de euro alocaţi preferenţial anumitor primării. Cel mai bun exemplu este cazul oraşului Petroşani, condus de soţul doamnei ministru, care a primit o sumă extrem de consistentă pentru a organiza evenimente de campanie pentru Elena Băsescu. 
Se încearcă punerea semnului egal între cazurile Adrian Năstase şi Monica Iacob Ridzi. 
Între cele două cazuri nu există nicio asemănare, nicio legătură şi cu atât mai puţin un troc politic. 
În cazul Monicăi Iacob Ridzi vorbim despre cheltuirea iresponsabilă a banului public. În cazul Adrian Năstase vorbim despre un dosar făcut la comandă, sub atenta îndrumare a lui Traian Băsescu.
Pentru Monica Iacob Ridzi se va ajunge probabil la cererea începerii urmării penale, la Adrian Năstase se discută despre inadmisibilitatea solicitării Procurorului General. 
Emil Boc are o responsabilitate maximă în a gestiona problemele cauzate de Monica Iacob Ridzi.
Acest caz aruncă o umbră asupra activităţii întregului guvern şi generează în mod justificat nemulţumire publică.
Emil Boc trebuie să ia măsurile care se impun în această situaţie. 
Adrian Năstase
În acest moment, în Parlament nu se discută despre dosar, ci despre inadmisibilitatea cererii Procurorului General.
Comisia juridică din Cameră a decis deja cu majoritate de voturi că solicitarea Procurorului General nu este admisibilă.
Problema de fond este că procurorul general a solicitat reluarea unui vot care a fost deja dat de Parlament. 
Deciziile Curţii Constituţionale au valoare pentru viitor şi nu pentru trecut. Ideea de a relua votul în cazul lui Adrian Năstase este o încercare de aplicare retroactivă a deciziei CCR.
Dosarul lui Adrian Năstase a fost analizat în plenul Camerei, iar la momentul respectiv s-a adoptat o decizie prin votul majorităţii deputaţilor.
Dacă am gândi la fel ca procurorul general, ar trebui să reanalizăm toate legile adoptate prin votul Camerei, pentru că între timp s-au schimbat unele norme.
Mihai Necolaiciuc
Mihai Necolaiciuc este creaţia lui Traian Băsescu. Actualul preşedinte l-a promovat, l-a susţinut şi l-a protejat pe Necolaiciuc.
Necolaiciuc a fost numit şef la Regionala CFR Iaşi de către Traian Băsescu.
Ulterior, la cererea expresă a lui Traian Băsescu, Anca Boagiu l-a numit pe Necolaiciuc director general la CFR.
Tot la propunerea Ancăi Boagiu, Mihai Necolaiciuc a fost decorat de preşedintele Emil Constantinescu, pentru „merite deosebite în dezvoltarea economiei”.
Cu siguranţă că Traian Băsescu nu se va simţi foarte bine în momentul în care Necolaiciuc va pune piciorul în România.
Sunt sigur că Necolaiciuc va spune multe lucruri interesante, dacă Justiţia va avea interesul să afle adevărul inclusiv şi mai ales despre Traian Băsescu.

Monday, June 22, 2009

Vicente Ferrer

Sabias quien era Vicente Ferrer?
Yo no…y hoy al oír la noticia de que ha muerto y una multitud (mas de 15000 personas) de personas se despidieron de el en India donde vivió y trabajo durante muchísimos años, dedicándose a labores humanitarios me puse a averiguar quien es.
Vicente Ferrer nace en Barcelona (España) el 9 de abril de 1920. Durante su juventud, entra a formar parte de la Compañía de Jesús con la ilusión de cumplir su mayor deseo y vocación: ayudar a los demás. 
En 1952, llega a Mumbai como misionero jesuita para completar su formación espiritual, y allí mantiene su primer contacto con la India. A partir de ese momento, dedicará el resto de su vida a trabajar para erradicar el sufrimiento de los más pobres de ese país.
Lamentablemente, su labor genera suspicacias entre los sectores dirigentes, que ven en él una amenaza a sus intereses y consiguen una orden para expulsarle del país. Ante este hecho, más de 30.000 campesinos, secundados por intelectuales, políticos y líderes religiosos, se movilizan en una marcha de 250km para protestar por la orden de expulsión. 
En una entrevista con Vicente, la entonces primera ministra Indira Gandhi reconoce su gran labor, comprometiéndose a buscar una solución y enviando este telegrama: "El padre Vicente Ferrer se irá al extranjero para unas cortas vacaciones y será bien recibido otra vez en la India."
En 1968, Vicente sale del país y regresa a España.
En 1969, vuelve a la India y se instala en Anantapur (Andhra Pradesh), uno de los distritos más pobres del país, para continuar su lucha por los más desfavorecidos. Ese mismo año deja la Compañía de Jesús y crea, junto a quien será su futura esposa unos meses más tarde -Anne Perry- la Fundación Vicente Ferrer.
El presidente de Cataluña, José Montilla considera que seria muy bien que la fundación Vicente Ferrer reciba el premio Nobel por la paz por todas sus labores que ha hecho en India y por la proyección internacional que le supondría.

Barcelona rinde cuentas

El sábado pasado asistí al acta que organizo el ayuntamiento de Barcelona: “Barcelona pasa cuentas!”
Como yo pertenezco a dos tradiciones diferente de la política, aunque sean socialistas los dos diferían básicamente a nivel de implicación y manifestación política.
Se pasaron las cuentas efectivamente …lo mucho que cambio Barcelona en los últimos años, el nuevo terminal del aeropuerto que se inauguro, el ave, que llego en Barcelona al comienzo del 2008, el puerto, inauguración de nuevos tramos de metro en Barcelona, para que facilite el desplazamiento de una parte a otra de Barcelona.
Luego la lista puede continuar con 18 bibliotecas que se inauguraron, 52 escuelas Bressol, que llegaran a 92 en 2012 (para niños de 0-3 años), parques, y la lista puede seguir sin parar.
Con respeto a la atención social también hay hechos que puedan confirmar lo que Jordi Hereu, el alcalde de Barcelona, decía: Servicios de atención domiciliaria (tele asistencia también que aumento notable en 2008); redes para servicios de inclusión social (nuevos plazos en el servicio de alimentación social, habitaciones de inclusión social etc); transportes especiales para personas minusválidas; y de esta forma la lista puede seguir, pero mi intención no es hacer un resumen de todo esto que seguramente se puede encontrar en el Web del ayuntamiento de Barcelona.
No mi intención es reflexionar sobre la diferencia colosal que hay entre las realizaciones que puede contar con tanto orgullo el alcalde de Barcelona y lo que no puede contar o decir el alcalde de Bucarest.
Si, si son dos ciudades distintas, diferentes, a cientos de años distancia, en lo que se refiere el desarrollo de estas dos ciudades.
 Nadie se espera ni siquiera a la mitad de lo que se ha hecho y se hará en Barcelona, pero por Dios….ALGO, ya nos pondríamos contentos con pequeños detalles, como solucionar el trafico en Bucarest y el tema de los aparcamientos, o las plazas en las guarderías o intentar de dar un toque de arquitectura a los caóticos edificios que se están construyendo. 

Tuesday, June 16, 2009

Aburrimiento

Hoy me he aburrido un montón por la noche…
 Razón por la cual me metí en un montón de blogs y un montón de páginas en Internet. Entre muchas de ellas encontré un blog, “Gritos en silencio”, no leí todo pero algo si, leí un artículo que me dejo…triste.
Una persona como cualquier otra persona se hacia un auto análisis, se arrepentía de sus errores de todo lo que había hecho mal, en su vida…pero…se sentía la soledad…se sentía la tristeza, la tristeza de no haber sido comprendida, de haber sido simplemente apartada y nada mas.
Quien abra perdido? Quien abra ganado? 
Que complicado es el mundo en general y que fácil podría ser al no ser tan radicales.
Hoy…solo hoy pensé…voy a evitar leer las cosas depresivas, mi blog también tiene cosas que cargan, tiene mucha ironía y mucha carga en general.
Ya empiezo a odiar el Internet no lo aguanto pero en el mismo tiempo estoy dependiente de todo lo que supone.
Cuando veo mi portátil me pongo ansiosa, pero me odio por ser tan pendiente del Internet… paso ya mucho tiempo. 
Conocí lo bueno de estar siempre en contacto con la gente pero también conocí lo malo de haber dejado entrar en mi realidad personas que no valen la pena.
El aburrimiento…hmmm!! 

Monday, June 15, 2009

Érase una vez.....

Érase una vez cinco amigas…estas cinco amigas se dividían por simpatías y compatibilidad en dos grupos…grupos raros, a veces de 3 a veces de dos y a veces…pero solo a veces venia otra amiga (la sexta)  pero esta siempre se sentía incomoda y acomplejada por las otras.
Este grupo existía básicamente por la culpa o por la suerte de una de ellas. 
Algunas del grupo estaban bastante distantes…pero aun así este grupo tenia muchas cosas en común.
Y no era solo el chisme como dirían los hombres…había varias cosas que le unía y les ataban a todas y….por desgracia… no eran de las cosas alegres de la vida.
En sus vidas cotidianas había mucha similitud en muchos aspectos de sus vidas…pero llevaban tiempo sin solucionar aquellos aspectos que a lo mejor, el grupo mismo podría haberlas solucionado…pero una día… una de ellas destapo todo…destapo la caja de Pandora.
Un tiempo parecía que las cosas se solucionaban…pero salían otros nuevos aspectos por solucionar…y el grupo no estaba unido en este aspecto, no todas querían participar…en este nuevo desafío.
Hasta que un día una de ellas deseo mucho pero mucho que algo cambie…tanto que dos de ellas se apuntaron…pero sin hacer mucho…y se necesitaba perseverancia…y concentración…y mucha, mucha energía para mover las cosas de su sitio.
Pero algo paso…algo se movió y el Universo contesto tal y como una se lo esperaba y el grupo se rompió…igual que una estrella se rompió y las cinco amigas escogieron cada una un camino diferente y a mucha distancia una de otra. Pero la que provoco todo les hizo hacer un juramento…de que en vente años se encontrarán de nuevo en el mismo sitio, en el mismo lugar donde todo comenzó.
Érase una vez una mujer, muy cansada…pero muy cansada… de esperar…cansada de luchar…cansada de creer…cansada de muchas cosas.
Pero tenia que cansarse mas, para obtener un resultado, un buen resultado…y este resultado parecía como la Meca de los musulmanes, que cada vez que te acercas mas se aleja. Y la respuesta en la tradición musulmana es que no crees suficiente para que la Meca se te muestre. 
O quizás te as equivocado de camino, opinión escéptica y agnóstica.

Érase una vez.....

Thursday, June 11, 2009

Resultados....y....EBA

La presencia en los colegios electorales ha sido como se deduce muy escasa y además se cruzan acusaciones mutuas de fraude electoral. El presidente del senado y del PSD, Mircea Geoana acusa a al PDL, que es el partido gobernante, y a su presidente, Emil Boc, de fraude y de fomentar al turismo electoral, es decir, llevar a grupos de votantes de un colegio a otro y duplicar los votos. Se han levantado 63 actas de irregularidades electorales y en la región de Oltenia se han constatado casos de duplicidad de voto.En varias regiones ha habido problemas de transporte para llevar a los votantes a los colegios por falta de autobuses. Hay que tener en cuenta que en Rumanía hay multitud de aldeas y poblaciones rurales y los votantes deben desplazarse para depositar su voto.Además se da la circunstancia que en las pasadas elecciones de noviembre se realizó una campaña enloquecedora de acusaciones mutuas de corrupción que, al final, ha desembocado en un grave enfrentamiento entre el presidente de la nación, Traian Basescu, y el presidente del Senado, Mircea Geoana. Todo ello combinado con la presentación de Elena Basescu, hija del presidente, como candidata independiente, que ha sido el hazmereir de toda la clase política rumana. Digamos que sus votos pueden sumarse a los del PDL.

Los rumanos han perdido totalmente la fe en sus políticos y en la falta absoluta de planes reales para hacer frente a la crisis económica. Europa ha enviado a Rumania 5.600 millones de euros que no han llegado a los proyectos reales y no se han notado nada en el país. La distribución de esos fondos según se informó en la conferencia económica celebrada en Târgu Mures hace tres semanas es la siguiente:

Transporte y comunicaciones: 25%
Medio Ambiente: 22%
Fondos para desarrollo regional: 20%
Recursos Humanos: 18%
Competitividad: 13%
Administración: 1,6%


Las quejas de los empresarios en la reunión fueron notorias porque el dinero está en los bancos, que además gestionan los fondos y los créditos. Un auténtico escándalo.

Al final los resultados preliminares según sondeos al cierre de los colegios electorales son los siguientes:
Partido Socialista (PSD) + Partido conservador(PC): 31,1%. 11 escaños
Partido Democrata Liberal (PDL): 30,4%. 10 escaños
Partido Nacional Liberal(PNL): 16,6%. 5 escaños
Unión Magyar (UDMR): 9,1%. 3 escaños. Representan a la minoría húngara que está en torno al 6% del país.
PRM: 7,2%. 3 escaños.
Elena Basescu: 3,4% 1 escaño.
El resto son testimoniales.
El 3% es el límite para tener presencia en el Parlamento Europeo, así pues, EBA, como la llaman los rumanos tendrá una silla en Europa.

Vicepreşedintele AEP la „cheful PDL"- via PSD

PSD consideră că se impune demisia Anei Maria Pătru din funcţia pe care o ocupă în interiorul Autorităţii Electorale Permamente.
Comportamentul vicepreşedintelui AEP este intolerabil într-un stat democratic. Prezenţa acestui membru al BEC la petrecerea PDL şi a lui Traian Băsescu ,în noaptea alegerilor, ridică seriose semne de întrebare cu privire la corectitudinea şi imparţialitatea instituţiei care validează rezultatul alegerilor. 
Nu ştim dacă prezenţa doamnei Pătru în restaurantul „Pescăruşul”, alături de liderii PDL, era în calitate de amic al grupului PDL sau de subaltern politic. 
Ana Maria Pătru a venit la conducerea Autorităţii Electorale Permanente în martie 2007, cu doua luni înaintea referendumului pentru suspendarea preşedintelui. 
Presa a semnalat şi faptul că înainte de a deveni funcţionar de rang înalt, Domnia sa a fost vicepreşedinte al PD Vâlcea. 
Ca vicepreşedinte al Autorităţii Electorale Permanente, Ana Maria Pătru trebuia să fie un garant al corectitudinii procesului electoral şi nu un executant al ordinelor prezidenţiale în interiorul instituţiei. 
Obiectivitatea Autorităţii Electorale Permanente şi a Biroului Electoral Central trebuie să fie dincolo de orice suspiciune. Rolul celor două instituţii este să asigure corectitudinea procesului electoral.
Ana Maria Pătru a adus prejudicii grave nu numai corpului funcţionarilor publici şi instituţiilor pe care le conduce. 
Nu trebuie să diminuăm rolul pe care vicepreşedintele AEP îl are în asigurarea corectitudinii alegerilor. AEP gestionează bugetul pentru alegeri, organizează licitaţii pentru cumpararea softului care centralizează voturile, monitorizează modul de alcătuire a listelor electorale şi se ocupă cu rezolvarea reclamaţiilor privind eventuale fraude electorale.
Ordonanţa de urgenţă pentru „ocolirea” Parlamentului
PSD nu este de acord cu ordonanţa prin care Guvernul îşi arogă atribuţii cu mult peste ceea ce este normal într-un stat democratic.
Miniştrii PSD nu au fost consultaţi cu privire la această problemă şi nici nu li s-a explicat în sedinţa de Guvern care sunt prevederile Ordonanţei
Ordonanţa va ajunge în Parlament şi va fi sancţionată prin vot de PSD.
Ordonanţa de urgenţă a fost introdusă pe ordinea de zi pe listă suplimentară. Ordonanţa nu poartă semnătura niciunui ministru PSD.
Au semnat Emil Boc, şefa Cancelariei şi un secretar de stat de la Ministerul Justiţiei. 
Lipseşte semnătura ministrului pentru Relaţia cu Parlamentul, Victor Ponta. 
Contează mai puţin care a fost motivul pentru care Guvernul a adoptat această ordonanţă. Important este că prevederile ei deschid o poartă extrem de periculoasă pentru statul de drept.
Legislativul trebuie să se ocupe de legi, iar Executivul de guvernare. Ideea că Guvernul ar trebui să aibă dreptul de a infirma, amâna şi modifica legile adoptate în Paralment este o încălcare a principiului separaţiei puterilor în stat. 
Scopul nu scuză niciodată mijloacele, iar drumul spre iad e pavat cu intenţii bune. 
Guvernul Boc este deja campion la ordonanţe de urgenţă, în condiţiile în care angajamentul Coaliţiei a fost încă de la început că vom încerca să limităm la maxim utilizarea acestui mecanism.
Avem o majoritate de 70% în Parlament şi nu există niciun argument pentru care Guvernul trebuie să eludeze în condinuare Legislativul.
Declaraţii Iulian Fota 
Iulian Fota, consilier prezidenţial pe probleme de Apărare şi membru în CSAT a făcut o serie de declaraţii care exced funcţiei şi atribuţiilor sale. 
Iulian Fota este depăşit de funcţia pe care o ocupă şi se aventurează în declaraţii care afectează relaţiile externe ale României şi ridică semne de întrebare în cancelariile partenerilor noştri.
Concret, Iulian Fota a vorbit despre „adversarii noştri ca stat” şi despre riscul unor acte de „trădare”.
Prin astfel de declaraţii, Iulian Fota produce deservicii majore României:
Pe de-o parte insinuează că România nu-şi poate achita datoria de stat membru NATO şi că este expusă oricând nu doar spionajului ci şi trădării.
Pe de altă parte, ideea că există „adversari” ai României stârneşte îngrijorare la nivelul aliaţilor noştri şi semne de întrebare pentru statele care nu fac parte din NATO.
Iulian Fota terbuie să dea explicaţii dacă a avut sau nu mandat pentru a lansa astfel de declaraţii extrem de îngrijorătoare. 
Dacă nu a avut mandat, se impun măsuri clare prin care statul român să se disocieze de declaraţiile făcute de cel care astăzi este încă membru CSAT.


Din declaraţiile lui Iulian Fota: 
Trebuiesc scoase din zona politicii anumite institutii, anumite preocupari legate de zona de securitate nationala. Acestea trebuiesc gestionate de profesionisti fara a exista riscul ca acestea sa fie politizate. Ma tem ca din toata aceasta inclestare politica unii sa joace aceeasi carte cu adversarii nostri ca stat. Cel mai mare pericol este pana la urma banul. Tradarea.
In momentul de fata Romania nu si-a lamurit relatia cu Occidentul, insemnand Europa de Vest si Statele Unite ale Americii. Exista o abordare foarte pro-europeana care vine si spune ca am revenit de unde plecasem inaintea venirii rusilor, un curs in care Romania a intrat cu forta. Prin integrare in NATO si UE am revenit inspre Occident, locul de unde am apartinut mereu. Totodata mai exista o abordare care priveste Europa cu retinere si neincredere. Mereu sunt aduse in discutie costurile acestor proiecte fara a fi observate si beneficiile.
Totusi avem in continuare relatii occidentale neexploatate pana la capat. Potentialul relatiilor cu SUA, Marea Britanie, Franta, Germania este inca sub ceea ce ar putea ajunge.
Noi trebuie sa fim foarte fermi pentru ce dorim sa se intample in spatiul acestei zone. Problema e pusa la fel si pentru Moldova si pentru Ucraina. Din punctul nostru de vedere al unui stat membru NATO si UE, noi trebuie sa ne hotaram ce vrem in zona asta si sa discutam in acelasi timp cu aliatii nostrii care dintre ei poseda instrumente mai bune pentru aborda aceasta problema. Cand vine vorba de Moldova avem interese sporite pentru ca acolo traiesc cetateni romani care spera sa duca o viata buna. In Moldova sunt interese nationale clare. Acelasi lucru il putem spune si despre comunitatea romaneasca din Ucraina.
Daca Romania are de exemplu o problema cu o alta tara membra NATO si UE si tensiunile ating un anumit punct si noi stim ca avem dreptate ca tara alti candidati politici se plaseaza pe partea oponentului nostru national doar pentru a nu fi in pericol sa piarda punct electoral
Deci este evident ca din punct de vedere al unor entitati neoccidentale noi suntem atractivi ca tinta si ca obiectiv pe cele doua coordonate: accesul la informatii sau atitudinea noastra din NATO si UE care ne poate fi influentata prin mijloace ilegale, neortodoxe, inclusiv sau mai ales la nivel politic.
Deci o posibila incursiune militara a cuiva prin surprindere, pe timp de vacanta, precedata inclusiv de un atac cibernetic sau de alta natura.
Ca tot vorbeam mai devreme, va dau exemplu de politizare, cand noi incheiem cea mai importanta misiune militara a armatei romane in strainatate unii politicieni incearca sa profite de acest moment. Nu vorbim aici de seful statului care trebuie sa marcheze acest eveniment.
Dar cand vine vorba de politica de securitate nationala, este o zona in care si daca cineva din presa intra accidental in posesia unor informatii sau o geanta se duce frumos si o preda.
 

Sunday, June 7, 2009

Mesaje alegeri-07 iunie 2009-via PSD

PSD a câştigat alegerile pentru Parlamentul European (variantă: Pentru PSD, rezultatul este unul bun) şi a demonstrat încă o dată că este cel mai puternic partid din România. Le mulţumesc simpatizanţilor şi colegilor noştri care au arătat că PSD îşi păstrează statutul de lider pe scena politică românească. Faţă de Alegerile pentru Parlamentul European de acum 2 ani, PSD a obţinut cu aproape zece procente mai mult. Iar acest lucru înseamnă că din 2009 vom avea mai mulţi europarlamentari social-democraţi la Bruxelles.
Bătălia europeană însă nu se încheie aici şi acum. România trebuie să participe activ la deciziile europene. Iar pentru acest lucru, avem nevoie de cât mai mulţi reprezentanţi ai ţării noastre în structurile decizionale europene. Am vorbit în această campanie despre nevoia unui portofoliu consistent pentru reprezentantul României în Comisia Europeană. Atingerea acestui obiectiv este o obligaţie atât pentru PSD cât şi pentru întreaga clasă politică. 
Alegerile de astăzi ne obligă însă la o constatare îngrijorătoare. Participarea la vot extrem de scăzută arată că românii sunt tot mai nemulţumiţi şi tot mai dezamăgiţi de modul în care s-a făcut politică în ultimii cinci ani. 
Nu este vina alegătorilor. Electoratul a dat un semnal că refuză ca România şi cetăţenii săi să fie trataţi ca membri de rang inferior ai UE, ca statul român, prin cei mai înalţi reprezentanţi ai săi au fost incapabili să asigure transformarea aderării româniei la UE în resursele necesare modernizării ţării. 4 ani de conflict şi lipsă de proiect comun, au adus românii într-o stare de apatie şi indiferenţă.  
Cei care nu au venit astăzi la vot au transmis un mesaj pe care nu avem voie să-l ignorăm. România are nevoie de o schimbare în modul în care se face politică, în care se respectă angajamentele şi în modul în care este condusă ţara de cinci ani. Aceasta este adevărata bătălie a anului 2009: să redăm românilor încrederea că România poate avea grijă de toţi cetăţenii săi, că România poate fi condusă cu responsabilitate şi seriozitate. 
Alegerile au trecut, dar problemele rămân, iar acestea sunt cirza, locurile de muncă, agricultura şi investiţiile în agricultură.  
Am un mesaj pentru activul PSD şi pentru oamenii noştri din secţiile de vot. Au fost semnalate astăzi extrem de multe incidente şi tentative de fraudare a alegerilor. În continuare fac un apel la vigilenţă maximă pentru toţi cei care se află în secţiile de vot. Aşa cum am văzut şi în 2008, noaptea se pot câştiga sau se pot pierde alegerile. PSD va organiza o numărătoare paralelă a voturilor şi va cere sancţionarea tentativelor de fraudare a alegerilor. 
Am asistat în această campanie la un experiment regizat cu cinism de însuşi Traian Băsescu. Concluzia acestui experiment este foarte clară: în 2009, numele Băsescu aduce voturi doar cu autocarul.


Mircea Geoana se retrage din CSAT

Decizia preşedintelui PSD este motivată de modul în care Traian Băsescu a înţeles să-şi facă propria campanie electorală pe seama Armatei. 
Prin această decizie, Mircea Geoană refuză să gireze impostura morală în care se află Traian Băsescu în calitatea acestuia de preşedinte al CSAT. 
În CSAT nu s-a aprobat un calendar pentru retragerea din Irak, iar anunţul dat de Traian Băsescu privind retragerea trupelor nu a fost decât o soluţie populistă de a specula electoral o decizie importantă de politică externă. 
Singurul document oficial în acest moment este un memorandum semnat cu Guvernul irakian în care este prevăzută data de 31 iulie 2009 ca dată limită pentru retragerea trupelor. 
În CSAT ar fi trebuit discut un calendar de retragere, ar fi trebuit aprobat şi anunţat în mod oficial în urma unei şedinţe a Consiliului. 
În data de 30 martie 2007, Traian Băsescu afirma că „retragerea din Irak trebuie sa urmeze procedurile legale, inclusiv adoptarea in CSAT, dar nu inainte de a fi serios discutat cu aliatii”. 
Anunţul de astăzi nu respectă nicio procedură legală şi nici un parcurs de comunicare diplomatică. 
Coaliţia şi Guvernul merg mai departe. Gestul lui Mircea Geoană are la bază nemulţumirea faţă de Traian Băsescu şi nu faţă de PDL. 
Cel care trebuie sancţionat este Traian Băsescu şi acesta este obiectivul demisiei lui Mircea Geoană. 
PSD doreşte ca Guvernul să-şi continue drumul şi să-şi îndeplinească angajamentele. 
Decizia lui Mircea Geoană a fost decizie personală anunţată după o consultare prealabilă cu liderii PSD. 
Orice demisie este un gest personal asumat ca atare. Faptul că a existat însă discuţie prealabilă arată preocupare pentru o corectă înţelegere a acestui gest prin care se doreşte sancţionarea lui Traian Băsescu. 
Competiţia electorală trebuie să aibă regulile şi limitele ei, limite pe care nimeni, nici măcar Traian Băsescu, nu are dreptul moral să le încalce. 
PSD nu va permite niciodată ca instituţiile fundamentale ale statului român, precum Armata şi Biserica, să fie batjocorite de cei aflaţi în goană după voturi. 
Traian Băsescu trebuie să înţeleagă faptul că totul are o limită.

Wednesday, June 3, 2009

"Ser rumano"

Mircea Eliade 1907-1986 decía sobre la cultura rumana y sobre ser rumano algunas palabras, en su libro La prueba del laberinto, Conversaciones con Claude- Henri Rocquet (publicado en el año 1979, en Paris), que, a mi, me impactaron, ya que el vivió y entendió lo que significa vivir, como emigrante, aunque a el personalmente, nunca le gusto el termino de emigrante en si.
Mircea Eliade vivió fuera de Rumania, durante muchos años, parte porque así lo escogió… parte por su opinión política…vivió en varios países… Francia, India Portugal, Inglaterra, EEUU etc.
 Obviamente no se pueden comparar las situaciones que el vivió y lo que pasa hoy en día, en la diáspora rumana, pero considero que merece reflexionar sobre lo que el dijo muchos años atrás y creo que… hay ciertas cosas que todavía hay que aceptarlas, comprenderlas, asumirlas y vivirlas con dignidad.

“… la cultura rumana es el resultado de la tensión entre sedentarismo y trashumancia o, si lo prefiere, entre localismo, provincialismo y universalismo. En la cultura escrita reaparece esa misma tensión. Hay grandes escritores rumanos que son tradicionalistas, que representan o prolongan la espiritualidad de las aldeas, de los sedentarios. Pero otros se mantienen abiertos al mundo, son «universalistas» (hasta han sido acusados de cosmopolitismo). Se podría decir también que los primeros se interesan por la religión, por la mística, mientras que los otros son más bien espíritus críticos que se sienten atrapados por la ciencia. Pero se trata de una tensión creadora entre las dos tendencias. El mayor poeta rumano, Eminescu, el escritor rumano más importante del siglo xix, consiguió una síntesis admirable entre estas dos corrientes. Para responder, por consiguiente, a su pregunta, es cierto que el exilio significaba una ruptura con la tierra natal, pero esa ruptura existía ya en el pensamiento de los rumanos, lo mismo que existe en la historia del pueblo judío, que constituye en cierto modo una historia ejemplar que considero como uno de los modelos del mundo cristiano. Para nosotros, los rumanos de París, y en general para todos los que habían decidido permanecer en Occidente, yo decía que no éramos emigrantes, sino que vivíamos en el exilio. Pensaba que un escritor exiliado debe imitar a Dante, no a Ovidio, porque Ovidio era un proscrito —su obra está llena de lamentos y añoranzas, dominada por la nostalgia de las cosas perdidas— y Dante, en cambio, aceptaba esta ruptura, y no sólo la aceptaba, sino que gracias a aquella experiencia ejemplar pudo acabar la Divina Comedia. Para Dante, el exilio no fue sólo un estímulo, sino aún más la fuente misma de su inspiración. Yo decía entonces que no hay que escribir con nostalgia, sino, por el contrario, aprovechar esta crisis profunda, esta ruptura, como hizo Dante en Ravena."